آن روز که ماه بر زمین سایه انداخت

 

آری میدانم که امروز روز رحلت یگانه خورشید رسالت رسولان و والیان هدایت ، امامان حسن و رضا علیهماالسلام است ولی افسوس نمیدانم که چرا خورشید نقاب بر چهر کشید نمیدانم آیا آفتاب به ماهتاب گفت پرده تاریکت را بر رویم بکش یا این ماه بود که روبروی خورشید قرار گرفت تا هر دو در تاریکی و به دور از چشم نامحرمان و در عالم اسرار بگریند. ابرها که گریه می کردند دمی سکوت اختیار کردند تا شکوه ماتم دنیا را در غم از دست دادن خاتم الانبیاء محمد مصطفی (ص)به نظاره بنشینند. نمی دانم خورشید و ماه به کدامین سوگ نشستند محمد مصطفی (ص)، مولایم حسن مجتبی (ع) و یا مولایم علی بن موسی الرضا (ع). 

حتما تو خواهی گفت این هر سه ماتم است که اینچنین زمین و آسمانها را غم بار کرده است.

ز احمد تا احد یک میم فرق است

جهانی اندر این یک میم غرق است

تسلیت بر عمق آبهای روان و شوریده ی روح آنهایی باد که عظمت غم از دست دادن پیامبر(ص) و امام حسن(ع) و امام رضا(ع) را ـ که جانم به قربانشان باد ـ درک می کنند.

 

+   دختر کوچک سیاره نپتون ; ٧:۳٧ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ٩ فروردین ۱۳۸٥

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir