چه توفانی... از کتاب پیاده روی در اتوبوس ساعد باقری

دلم پر است،

           نازنین!

       بگذار

              در سوگ یک سلام بگریم

       دیروز

               با هر سلام تازه

آفتابی می تابید بر برف:

                 «چه کار می توانم برایت بکنم»

        امروز

                انتظارت دیری نمی پاید

هر سلام تازه

           بی درنگ

می رسد به ترجیع همه ی دوستی های این روزگار:

             «چه کار می توانی برایم بکنی»

                       ***

       چه توفانی از سر این باغ گذشته است! 

+   دختر کوچک سیاره نپتون ; ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٧ تیر ۱۳۸٩

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir